هتل فیرمونت پیس شانگهای: روایتی از تاریخ، تجمل و تحول در قلب شانگهای - هیو بلاگ

برای دریافت مشاوره و خدمات تخصصی گردشگری و سفر به سراسر دنیا با مجری مستقیم تورهای مسافرتی و گردشگری همراه باشید.

نگاهی به تاریخچه پرفراز و نشیب

داستان هتل فیرمونت پیس به دو ساختمان مجزا در دو سوی خیابان نانجینگ گره خورده است: ساختمان شمالی و ساختمان جنوبی.

ساختمان شمالی (خانه ساسون): از شکوه تا آشوب

این ساختمان باشکوه که امروزه بخش اصلی هتل فیرمونت پیس را تشکیل می‌دهد، در سال 1929 توسط سر ویکتور ساسون، تاجر و سرمایه‌دار بریتانیایی با اصالت یهودی-عراقی، با نام "خانه ساسون" ساخته شد. این بنا توسط شرکت معماری و مهندسی مشهور «پالمر و ترنر» (Palmer & Turner) طراحی و تکمیل شد. این شرکت که دفتر خود را در دهه 1920 در شانگهای افتتاح کرد، نقشی کلیدی در شکل‌دهی به خط افق منطقه «باند» داشت و با معرفی تکنیک‌های نوین ساختمانی مانند شمع‌کوبی اشباع، امکان ساخت بناهای بلندمرتبه بر روی خاک باتلاقی شانگهای را فراهم آورد. سبک معماری این شرکت که به «سبک شانگهای» شهرت یافت، ترکیبی از نئوکلاسیکیسم، آرت دکو و عناصر مدرن بود. علاوه بر هتل کاتای، بناهای شاخص دیگری چون ساختمان بانک HSBC، ساختمان گمرک شانگهای و ساختمان بانک چین نیز از آثار این شرکت در منطقه باند هستند.

ساختمان 12 طبقه هتل با نمای گرانیتی و ترکیبی از سبک معماری گوتیک مکتب شیکاگو و آرت دکو، در زمان خود مرتفع‌ترین ساختمان منطقه بود. طبقات چهارم تا نهم این ساختمان، هتل مجلل "کاتای" (Cathay Hotel) را در خود جای داده بود که به سرعت به عنوان "عمارت شماره یک در خاور دور" شهرت یافت. سقف مسی هرمی شکل و سبز رنگ آن که 77 متر از سطح زمین ارتفاع دارد، به یکی از مشخصه‌های اصلی خط افق شانگهای تبدیل شد.

دوران جنگ و اشغال:دوران طلایی هتل با آغاز جنگ دوم چین و ژاپن و نبرد خونین شانگهای در سال 1937 به پایان رسید. در جریان جنگ، یک بمب در مقابل ورودی هتل منفجر شد. با گسترش جنگ، ارتش سلطنتی ژاپن ساختمان هتل را اشغال کرد. ساختمان جنوبی (هتل پالاس) به طور کامل تصرف شد و ساختمان شمالی (هتل کاتای) نیز به عنوان مقر فرماندهی یا انبار مورد استفاده قرار گرفت. سر ویکتور ساسون که مدتی در شانگهای اشغالی مانده بود، سرانجام در سال 1941 تحت فشار ژاپنی‌ها شهر را ترک کرد.

دوران کمونیستی و انقلاب فرهنگی:پس از پیروزی انقلاب کمونیستی در سال 1949، هتل کاتای ملی شد و املاک ساسون توسط دولت جدید مصادره گردید. در ابتدا، ساختمان برای اسکان افسران و سربازان ارتش مورد استفاده قرار گرفت. در سال 1952، ساختمان به دفاتر کمیته مالی شهرداری تبدیل شد. سرانجام در سال 1956، دولت این ساختمان را با نام جدید "هتل صلح" (Peace Hotel) بازگشایی کرد.

در دوران پرتلاطم انقلاب فرهنگی (1966-1976)، هتل به یکی از مراکز قدرت سیاسی بدل شد. این هتل به عنوان مقری برای «باند چهار نفره»، گروهی رادیکال به رهبری همسر مائو، مورد استفاده قرار گرفت. به طور مشخص، ژانگ چونچیائو (Zhang Chunqiao)، یکی از اعضای اصلی این گروه، مقر «کمون شانگهای» را در هتل صلح برپا کرده بود و از آنجا فعالیت‌های سیاسی خود را هدایت می‌کرد. در دورانی که گاردهای سرخ بسیاری از نمادهای فرهنگی را به بهانه مبارزه با «چهار عامل کهنه» تخریب می‌کردند، کارکنان هتل با هوشمندی میراث معماری آن را حفظ کردند. آن‌ها تزئینات داخلی و آثار هنری گران‌بها را پوشاندند؛ به عنوان مثال، دکوراسیون مجلل رستوران طبقه هشتم که از معبد بهشت پکن الهام گرفته بود، با کاغذ پوشانده شد و ویژگی‌های شاخص آرت دکو مانند دهلیز هشت‌ضلعی (Rotunda) و دیگر تزئینات برجسته برای چندین دهه زیر لایه‌هایی از تخته‌های گچی و گچ پنهان شدند تا از تخریب در امان بمانند.

ساختمان جنوبی (هتل پالاس)

تاریخچه این ساختمان به دهه 1850 و هتلی به نام "هتل مرکزی" بازمی‌گردد. در سال 1903، این هتل بازسازی و به "هتل پالاس" تغییر نام داد. ساختمان فعلی که در سال 1908 تکمیل شد، با نمای رنسانس و داشتن دو آسانسور، اولین ساختمان در شانگهای بود که از این امکانات بهره می‌برد. این ساختمان نیز در طول جنگ جهانی دوم به اشغال ارتش ژاپن درآمد. امروزه این ساختمان به عنوان "هتل هنری سواچ پیس" (The Swatch Art Peace Hotel)، اقامتگاه و استودیویی برای هنرمندان است.

بازسازی بزرگ (2007-2010): احیای یک افسانه

بین سال‌های 2007 تا 2010، هتل تحت یک بازسازی گسترده و دقیق قرار گرفت تا شکوه دهه 1930 خود را بازیابد و برای نمایشگاه جهانی اکسپو 2010 آماده شود. این پروژه که حاصل سرمایه‌گذاری مشترک گروه بین‌المللی "جین جیانگ" و "هتل‌ها و استراحتگاه‌های فیرمونت" بود، توسط تیمی از متخصصان برجسته هدایت شد.

• رهبران پروژه: شرکت بین‌المللی Hirsch Bedner Associates (HBA) به عنوان طراح داخلی اصلی، مسئولیت بازآفرینی میراث آرت دکو هتل را بر عهده داشت. این تیم به رهبری طراحانی چون ایان کار (Ian Carr) و با همکاری نزدیک مورخان، پروژه را به سرانجام رساند. معمار اصلی مرمت، تانگ یو ان (Tang Yu En) بود که بر جنبه‌های معماری و حفاظت از بنا نظارت داشت.

• کشف دهلیز هشت‌ضلعی (Rotunda): یکی از هیجان‌انگیزترین لحظات بازسازی، کشف و احیای دهلیز هشت‌ضلعی در طبقه همکف بود. این فضای باشکوه که در دوران انقلاب فرهنگی برای محافظت زیر لایه‌هایی از گچ و تخته پنهان شده بود، پس از سال‌ها دوباره در معرض دید قرار گرفت. تیم مرمت با حذف این الحاقات، پلان صلیبی‌شکل اصلی را بازگرداند و نورگیر گنبدی‌شکل و مزین به شیشه‌های رنگی آن را احیا کرد.

• کشف گنجینه‌های پنهان: در طی این فرآیند، تزئینات فراوانی شامل گچ‌بری‌ها، شیشه‌های رنگی لالیک و روکش‌های فلزی که در دوران انقلاب فرهنگی برای محافظت از تخریب، با کاغذ یا زیر سقف‌های کاذب پوشانده شده بودند، دوباره کشف و مرمت شدند.

معماری و طراحی: شاهکار آرت دکو و چالش‌های مرمت

هتل فیرمونت پیس یک نمونه برجسته از معماری آرت دکو است. در طول بازسازی 2010، تیم مرمت با چالش‌های فنی و هنری متعددی روبرو شد:

• آثار شیشه‌ای لالیک (Lalique): مرمت و بازگرداندن قطعات شیشه‌ای گران‌بهای لالیک، از جمله شمعدان‌ها و چلچراغ‌های ظریف، به مکان اصلی خود مانند راهروی منتهی به سالن رقص طبقه هشتم، نیازمند تخصص بالایی بود.
• کفپوش‌های مرمر و نمای خارجی: کفپوش‌های اصلی از مرمر سفید ایتالیایی بودند که بازگرداندن درخشش اولیه آن‌ها از اولویت‌های پروژه بود. تیم بازسازی تصمیم گرفت رنگ سبز نمادین سقف هرمی‌شکل مسی را که به دلیل اکسیداسیون طبیعی ایجاد شده و به بخشی از خاطره جمعی شهر تبدیل شده بود، حفظ کند.
• ادغام با امکانات مدرن: یکی از نوآوری‌های کلیدی، پنهان‌سازی هوشمندانه تأسیسات مدرن بود. به عنوان مثال، دریچه‌های تهویه مطبوع به طرز ماهرانه‌ای در اطراف نقش‌برجسته‌های نقره‌ای دهلیز تعبیه شدند تا به اصالت بصری فضا لطمه‌ای وارد نشود. همچنین، توری‌های آهنی محافظ گنبد شیشه‌ای حذف و شیشه‌های قدیمی با شیشه‌های لمینت جدید و ایمن جایگزین شدند تا نور بیشتری به داخل لابی بتابد.

اقامتی لوکس و به یاد ماندنی: سفری به دور دنیا در یک هتل

این هتل دارای 270 اتاق و 39 سوئیت مجلل است که ترکیبی از مبلمان الهام گرفته از سبک آرت دکو و امکانات مدرن مانند تلویزیون پلاسما و دستگاه اسپرسو را ارائه می‌دهند.

سوئیت‌های نُه ملت

یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد هتل، "سوئیت‌های نه ملت" است که ایده اولیه آن توسط سر ویکتور ساسون برای جذب مشتریان بین‌المللی مطرح شد. این سوئیت‌ها که توسط شرکت HBA طراحی شده‌اند، هر کدام با مساحتی حدود 178 متر مربع، چشم‌اندازهای فوق‌العاده‌ای به باند و رودخانه هوانگپو دارند. چهار سوئیت اصلی (چین، هند، انگلستان و آمریکا) از طراحی اولیه حفظ شده و پنج سوئیت دیگر (فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، ژاپن و آلمان) بازطراحی شده‌اند.

• سوئیت چین (اتاق 719): بازتابی از شکوه امپراتوری چین با سقف قرمز لاکی و طرح اژدها.
• سوئیت هند (اتاق 520): سوئیت مورد علاقه سر ویکتور ساسون با گچ‌بری‌های ظریف و قوس‌های مغولی.
• سوئیت انگلستان (اتاق 720): با پنل‌های چوب بلوط و شومینه‌های سنگی، یادآور خانه‌های اربابی انگلستان.
• سوئیت آمریکا (اتاق 721): یادآور سبک کالیفرنیایی دوران طلایی هالیوود.
• سوئیت فرانسه (اتاق 619): به سبک آرت نوو و بازتابی از لقب «پاریس شرق» برای شانگهای.
• سوئیت ایتالیا (اتاق 621): تجسمی از تجمل دوره رنسانس به سبک ناپلی.
• سوئیت اسپانیا (اتاق 521): با رنگ پرشور ماتادوری و استفاده از چوب‌های گرم.
• سوئیت ژاپن (اتاق 620): فضایی آرام با کفپوش‌های تاتامی و درهای کشویی شوجی.
• سوئیت آلمان (اتاق 519): با الهام از طراحی مینیمالیستی و کارکردگرایی آلمان.

سوئیت ریاست جمهوری ساسون

این سوئیت 268 متری که کل پنت‌هاوس طبقه دهم را به خود اختصاص داده، زمانی محل زندگی خود سر ویکتور ساسون بوده است.

تجربه‌های غذایی و سرگرمی: نوای تاریخ در قلب شانگهای

• جاز بار (The Jazz Bar): این بار افسانه‌ای که زمانی میخانه‌ای به سبک انگلیسی به نام «اسب و تازی» (The Horse & Hound) بود، در دهه 1930 به خاطر اجراهای موسیقی خود به «جاز بار» مشهور شد.
  • گروه جاز قدیمی (Old Jazz Band): این گروه که رسماً در سال 1980 تشکیل شد، به دلیل میانگین سنی بالای اعضای خود (حدود 82 سال) رکورد جهانی گینس را برای «قدیمی‌ترین گروه جاز جهان» در اختیار دارد. سبک موسیقی آن‌ها "هایپای" (Haipai) یا "سبک شانگهای" نامیده می‌شود که ترکیبی از جاز غربی با موسیقی سنتی چینی است. این نوازندگان در دوران انقلاب فرهنگی که نواختن جاز ممنوع بود، مخفیانه تمرین می‌کردند.
• رستوران دراگون فینیکس (Dragon Phoenix): این رستوران در طبقه هشتم واقع شده و متخصص غذاهای اصیل شانگهای و کانتونی است. دکوراسیون مجلل آن که از معبد بهشت پکن الهام گرفته شده بود، در دوران انقلاب فرهنگی برای محافظت با کاغذ پوشانده شد و در بازسازی اخیر با دقت احیا گردید.
• اتاق کاتای (The Cathay Room): این رستوران در طبقه نهم، که در گذشته سالن ضیافت خصوصی سر ویکتور ساسون بود، غذاهای مدرن اروپایی و فرانسوی را سرو می‌کند. تراس آن چشم‌اندازی 270 درجه از باند و رودخانه هوانگپو ارائه می‌دهد.
• لانژ جاسمین (Jasmine Lounge): مکانی ایده‌آل برای صرف چای بعد از ظهر.
• کافه ویکتور (Victor's Cafe): با الهام از کافه‌های فرانسوی، انواع شیرینی‌ها و غذاهای سبک را ارائه می‌دهد.

امکانات رفاهی و مهمانان سرشناس

اسپای ویلو استریم (Willow Stream Spa): این اسپای لوکس که در بخش الحاقی جدید هتل قرار دارد، رویکردی جامع به تندرستی دارد. فلسفه آن با الهام از روش‌های درمانی سنتی چینی (TCM) مانند برقراری تعادل در انرژی حیاتی بدن (Qi) و هماهنگی میان «یین و یانگ» شکل گرفته است. این رویکرد شامل درمان‌هایی مانند ماساژ تخصصی چینی (Tui Na) و استفاده از گیاهان دارویی است. این اسپا همچنین کلاس‌های تای چی را با هزینه اضافی ارائه می‌دهد.

در طول تاریخ، هتل میزبان بسیاری از شخصیت‌های برجسته بوده است، از جمله جورج برنارد شاو، و رؤسای جمهور آمریکا مانند جیمی کارتر، رونالد ریگان و بیل کلینتون.

• نوئل کوارد (Noël Coward): این نمایشنامه‌نویس بریتانیایی در سال 1930، حین ابتلا به آنفولانزا در اتاق شماره 314 هتل کاتای، نمایشنامه کمدی مشهور خود، «زندگی خصوصی» (Private Lives) را تنها در چهار روز نوشت.
• چارلی چاپلین (Charlie Chaplin): در مارس 1936، چارلی چاپلین به همراه ستاره سینما و همسرش، پولت گادرد (Paulette Goddard)، پس از اکران فیلم «عصر جدید» (Modern Times) در هتل کاتای اقامت گزیدند. آن‌ها با کشتی SS President Coolidge به شانگهای رسیدند و در اتاق شماره 51 (که اکنون شماره آن تغییر کرده) ساکن شدند. در طول این سفر، چاپلین با چهره‌های برجسته فرهنگی چین دیدار کرد، از جمله ملاقاتی تاریخی با می لانفانگ (Mei Lanfang)، استاد بزرگ اپرای پکن، که طی آن دو هنرمند به تبادل نظر درباره هنر نمایش پرداختند. همچنین اسناد تصویری، ملاقات او را با هو دی (Hu Die)، ستاره مشهور سینمای چین، ثبت کرده‌اند و شرکت فیلم‌سازی مینگ‌شینگ ضیافتی به افتخار او در هتل اینترنشنال ترتیب داد که هو دی ریاست آن را بر عهده داشت.

آینده: تولدی دوباره با نام "رافلز پیس هتل شانگهای"

پس از آنکه گروه «جین جیانگ اینترنشنال» در سال 1984 مالکیت هتل را به دست آورد و هتل در سال 2010 تحت مدیریت فیرمونت بازگشایی شد، اکنون این بنای تاریخی در آستانه یک تحول بزرگ دیگر قرار دارد. شرکت آکور (Accor) و گروه جین جیانگ اینترنشنال اعلام کرده‌اند که تا سال 2027، هتل به "رافلز پیس هتل شانگهای" (Raffles Peace Hotel Shanghai) تغییر نام خواهد داد. این تغییر نام با هدف ارتقای هتل به یک مقصد فوق لوکس و قرار دادن آن در کنار دیگر هتل‌های برجسته رافلز در جهان صورت می‌گیرد. هتل در طول فرآیند بازسازی باز خواهد ماند.

خلاصه

هتل فیرمونت پیس شانگهای، که در ابتدا با نام هتل کاتای در سال 1929 توسط سر ویکتور ساسون افتتاح شد، یک شاهکار معماری آرت دکو است که توسط شرکت معماری پالمر و ترنر طراحی شده است. این هتل شاهد دوران طلایی دهه 1930، اشغال توسط ژاپن، و مصادره در دوران کمونیستی بوده است. در طول انقلاب فرهنگی، هتل به عنوان مقر «باند چهار نفره» و به طور مشخص ژانگ چونچیائو مورد استفاده قرار گرفت، اما کارکنان با هوشمندی تزئینات داخلی مانند دهلیز هشت‌ضلعی و دکور رستوران طبقه هشتم را با پوشاندن زیر گچ و کاغذ از تخریب حفظ کردند. بازسازی بزرگ بین سال‌های 2007 تا 2010 به رهبری شرکت HBA، این گنجینه‌های پنهان را دوباره آشکار ساخت. هتل با 270 اتاق و سوئیت، از جمله "سوئیت‌های نه ملت"، اقامتی مجلل را فراهم می‌کند. "جاز بار" هتل به خاطر "گروه جاز قدیمی" خود که رکورددار گینس است، شهرت جهانی دارد. این بنای تاریخی که میزبان چهره‌هایی چون نوئل کوارد و چارلی چاپلین بوده (که در سال 1936 با می لانفانگ و هو دی دیدار کرد)، قرار است در سال 2027 با نام "رافلز پیس هتل شانگهای" فصل جدیدی از تاریخ خود را آغاز کند. این تحول با هدف ارتقا به سطح فوق لوکس، ضمن حفظ میراث غنی، جایگاه هتل را به عنوان یک گنجینه فرهنگی در شانگهای تثبیت خواهد کرد.